Szlaki województw śląskiego i opolskiego

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa, leżący na Szlaku Polichromii Brzeskich powstał w I połowie XIV wieku w miejscu starszej świątyni. Jego fundatorem był miejscowy ród, z którego wywodził się m.in. biskup wrocławski Przecław z Pogorzeli. Kościół, który został wybudowany z cegły w stylu gotyckim na planie prostokąta, otacza mur z kamienia polnego. W części zachodniej świątyni wznosi się XVII-wieczna wieża zakończona iglicą. Neogotyckie kruchty powstały w I połowie XIX wieku. Polichromie w prezbiterium i kruchcie, które odkryto w 1964 roku, powstały etapami, przez okres dwustu lat. Twórcą części z nich był Gregorros Alrat – malarz z Opola. Sklepienne malowidła przedstawiają Chrystusa Pantokratora, Koronację Maryi i symbole ewangelistów. Na ścianach prezbiterium znajdują się sceny Zwiastowania, Nawiedzenia, postacie świętej Barbary i świętej Jadwigi, Jan Chrzciciel oraz Jan Ewangelista, a obok sakramentarium – m.in. sceny z Chrystusem błogosławiącym ziemię, Zwiastowaniem Annie, Ofiarowaniem oraz Zaślubinami Marii. W kruchcie w ścianie tęczowej widnieje wizerunek św. Jerzego, Mojżesza, starotestamentowych proroków i królów, św. Grzegorza, a także fundatora malowideł wraz z herbem. Malowidła te należą do najcenniejszych zabytków malarstwa ściennego w regionie. Wyposażenie kościoła stanowi średniowieczna chrzcielnica, predella – pozostałość późnogotyckiego tryptyku z początku XVI wieku umieszczona nad wejściem do nawy, z namalowanymi Chrystusem Boleściwym, Matką Bożą Bolesną i św. Janem Ewangelistą, a także barokowa ambona, XVIII=wieczny ołtarz główny i kamienne epitafia. Informacje dodatkowe: Kościół można zwiedzić poza godzinami mszy: kościół jest otwarty w środy, soboty i niedziele rano Wstęp bezpłatny Czas zwiedzania: 1 godz. Miejsca postojowe przy ulicy