Szlaki województw śląskiego i opolskiego

Wieża Ziębicka to czworoboczna, gotycka budowla wzniesiona w połowie XIV wieku i jedna z dwóch, obok Wieży Wrocławskiej, z zachowanych średniowiecznych wież bramnych w murach obronnych Nysy. W XVI i XVII wieku została częściowo przebudowana i podwyższona. Do dziś wieża zachował się renesansowy styl budowli. Średniowieczny obwód umocnień w Nysie obejmował 4 bramy i 28 baszt oraz mury miejskie, które wzdłuż dzisiejszych plantów otaczających stare miasto. Wokół nich istniał także drugi mur zewnętrzny, o czym świadczy wzmianka o międzymurzu z I połowy XV wieku. W XIX wieku rozebrano stare mury miejskie, aby połączyć zamknięte śródmieście z nowymi dzielnicami. Część dawnych fortyfikacji pozostała przy Dworze Biskupim, obok obecnego budynku głównego PWSZ i przy Bramie Wrocławskiej. Wieża liczy 42 metry wysokość. Jej najwyższa wąska kondygnacja ma zwieńczenie w formie ozdobnego krenelaża z „zębami” – miejscami dla łuczników. Na ścianach zewnętrznych wieży znajdują się regularne kwadratowe otwory – pozostałości po zbutwiałych drewnianych belkach, które pełniły funkcję rusztowania w czasie budowy wieży. Nad utworzonym w XIX wieku wejście w przyziemiu widnieje kamienna, renesansowa figura lwa, wykonana w drugiej połowie XVI wieku. Przypuszcza się, że stanowi ona zdobycz z wyprawy wojennej mieszczan nyskich do Ziębic pod koniec XV wieku. Informacje dodatkowe: Wstęp od poniedziałku do piątku, w godz. 9:00 – 17:00. Wstęp odpłatny. Czas zwiedzania: 1 godz. Odpłatny parking bezpośrednio pod bramą.