Szlaki województw śląskiego i opolskiego

Klasztor na Górze św. Anny to XVIII-wieczny obiekt, który zastąpił drewniany dom zakonny wybudowany w II połowie XVII wieku przez franciszkanów. Zakonnicy przybyli w te rejony z Krakowa i Lwowa. Przypuszcza się, że ze względu na ślady głębokich piwnic klasztornych, w miejscu tym istniał w średniowieczu klasztor z kościołem bądź kaplicą św. Jerzego, stąd pochodzi pierwotna nazwa wzniesienia – Góra św. Jerzego. Koszty wzniesienia fundamentów obecnie istniejącego klasztoru pokryła hrabina Maria Józefa, żona ministra wojny króla Polski Augusta II hrabiego Piotra Roberta von Lagnasco z Rozmierzy i Szymiszowa. W podzięce za te dary kapituła zakonna uchwaliła odprawianie pierwszej mszy dziennie za fundatorów. W latach 1807-1808 podczas wojen napoleońskich w klasztorze urządzono lazaret dla bawarskiego korpusu oblężniczego i wojsk francuskich. Choć w 1810 r. władze pruskie wydały dekret sekularyzacyjny, na podstawie którego w całym państwie zostały skonfiskowane dobra klasztorne i rozwiązane zakony, franciszkanie ostatecznie wrócili na Górę św. Anny, gdzie do dziś sprawują opiekę także nad kościołem św. Anny. Z przybyciem franciszkanów na Górę św. Anny wiąże się legenda, zgodnie z którą straże czuwające na murach miejskich leśnicy widywali o północy ogromną jasność na niebie, z której wyjawiali się unoszący się do góry franciszkanie niosący zapalone świece i figurę Chrystusa Ukrzyżowanego. Legendę tę przedstawia jeden z witraży w bazylice św. Anny. Informacje dodatkowe: Bezpłatny parking bezpośrednio przy klasztorze. W sąsiedztwie franciszkanie prowadzą Dom Pielgrzyma z miejscami noclegowymi