Zamek Oppersdorffów w Głogówku to dawna rezydencja książęca i rycerska. Wzniesienie warowni zainicjował książę Władysław Opolski na przełomie XIII i XIV stulecia. W II połowie XVI wieku zamek przeszedł we władanie rodu Oppersdorffów, za czasów którego budowla nabrała stylu manierystycznego oraz barokowego, i obecnie stanowi przykład architektury rezydencjonalnej i obronnej.
Zamek – zlokalizowany na skarpie wznoszącej się nad doliną rzeki Osobłogi – składa się
połączonych ze sobą (od strony północnej) dwóch części – zamku górnego i dolnego; obie posiadają po trzy skrzydła zabudowań, które tworzą plan zbliżony do litery "U". Zabudowania nie są zestawione symetrycznie: kompleks ma nieregularny układ przestrzenny z otwartym dziedzińcem. Podczas potopu szwedzkiego w 1655 roku w zamku zatrzymał się król Jan Kazimierz z dworem, a w 1806 roku gościł w nim, uciekający przed wojskami napoleońskimi, Ludwig van Beethoven. W roku 1945 ostatni z Oppersdorffów opuścił zamek. W kolejnych dziesięcioleciach w obiekcie działało schronisko młodzieżowe, muzeum regionalne, galeria malarstwa i dom kultury.
Informacje dodatkowe:
Obecnie obiekt nie jest możliwy do zwiedzenia; o historii zamku i Głogówka można dowiedzieć się odwiedzając Muzeum Regionalne (ul. Słowackiego 1) Miejsca postojowe przy Bramie Zamkowej (ul. Zamkowa) Ludwika van Beethovena z wdzięczności za gościnę na zamku dedykował swoją IV symfonię B-dur opus 60, hrabiemu Franciszkowi Joachimowi Oppersdorff. Klawesyn, na którym grywał Beethoven był przechowywany przez rodzinę jako oryginalna pamiątka. Obecnie można go zobaczyć w muzeum na zamku w Pszczynie.
English
Cesky